Leiderdorp – the mind is the best weapon

Ondanks de uitstekende adviezen vanuit een inspirerende avond met mijn spiritueel leider tevens fantastische vriend voel ik volop spanning. Het is niet eens dat ik echt zenuwachtig ben voor mijn prestatie, maar meer dat ik opzie tegen het afzien. Ik ben al vroeg op en derhalve ook vroeg in Leiderdorp. Zoals mijn collega-linkspoot Van Hanegem al zei: “Snelheid is vooral een kwestie van op tijd vertrekken”. Stijn is, net als aan het einde van de dag, een kwartiertje later. Altijd fijn om samen te racen. Vandaag is het nog fijner dan anders. Ik heb, mede door het voornoemde gesprek de avond vooraf, besloten om mij vooral op mijn eigen prestatie te richten vandaag. Verder gun ik iedereen, en Stijn in het bijzonder, een geweldige race. Dat podium er niet in zit vandaag was mij al duidelijk. Vanuit de startlijst had ik al een aantal namen gezien waarvan ik zeker weet dat ze sneller zullen zijn. Het doel is om zo goed mogelijk te racen, liefst onder de 4:30 uur, met mogelijk een top-10 notering als gevolg.

 

De zwemstart verdient vandaag extra aandacht. In de afgelopen twee weken heb ik met de onvolprezen Madelon Baans (aanrader!!) getraind op de zwemstart én op het draftenachter andere triatleten. Ik kies een positie vooraan, maar wel aan de linkerkant van het veld. Het water is lekker warm en er mag tóch met wetsuit gezwommen worden. Mooi nieuws voor mij. Het startschot klinkt en ik vertrek meteen goed. Daar waar ik voorheen nog wel eens panikeerde, blijf ik nu rustig en kies ervoor om met een snelle starter mee te zwemmen. Daardoor ben ik snel uit het gewoel en lig ik in een goede groep. Met deze groep kan ik de hele tijd meezwemmen, wat een hoop energie scheelt. Ik lig lekker in het water en heb geen enkele moeite om bij te blijven. Ik kom, na een minuut of 41, dan ook redelijk fris uit het water en heb zin om te gaan fietsen.

 

Probleempje, in de wisselzone mag je nog niet fietsen, dus ik stap maar weer af. Ook mijn poging om mijn fietshelm over mijn badmuts heen te trekken strandt in schoonheid. We kunnen dus gerust spreken van een wat ongeconcentreerde wissel. Ik schat dat ik ergens rond plek 20 lig.

 

Op de fiets kom ik niet meteen op gang, ik heb last van mijn hamstrings. Ik word zelfs twee keer ingehaald. Na een kilometer of 15 wordt het gelukkig beter en langzaam maar zeker begin ik weer mensen in te halen. Elke keer wanneer ik denk dat ik te langzaam ga, vervloek ik mijzelf niet, maar vraag ik mij af of ik er meer uit kan halen. Dat helpt goed om rustig en positief te blijven. Het fietsen gaat mede daardoor snel voorbij. Ik moedig Stijn aan, elke keer dat ik hem zie. Hij lijkt het niet enorm te appreciëren. Misschien omdat ik in de wisselzone zijn helm van zijn fiets heb gegooid? Anyway, positieve gedachten. Wat rijdt die Cervélo toch heerlijk. Ik zie twee andere mannen op dezelfde fiets rijden. Gelukkig ga ik net wat sneller.  Op de stukken met wind mee ga ik regelmatig (ruimschoots) boven de 50. Wat een lekker gevoel is dat. Ruim binnen de 2,5 uur kom ik de wisselzone weer binnen.

Waar ik normaal gesproken uitkijk naar het lopen, zie ik er nu een beetje tegen op. Het gaat ook meteen al niet echt lekker. Ik besluit daarom om wat meer op gevoel te gaan lopen. Ik zie dat mijn hartslag met 158/159 niet zo hoog is, hoewel het tamelijk zwaar voelt. Nou ja, dan maar wat langzamer. Gelukkig is ook dit tempo nog genoeg om mensen in te halen. Bij het heen-en-weer stuk zie ik dat ik rond plek 15 lijk te liggen. Prima, vandaag is het geen superdag. Toch merk ik dat ik niet zo heel veel verval heb, terwijl anderen dat wel hebben. Langzaam maar zeker schuif ik op in het veld. Van kilometer 5 tot 12 heb ik het behoorlijk zwaar. Het lukt maar niet om een lekker ritme te vinden en mijn kilometer-tijden lopen ook iets terug. Ik eet nog wat en besluit dan om maar wat harder te pushen. Gelukkig gaat dat goed.

 

Aan het einde van mijn derde ronde zie ik Stijn. Hij vraagt mij of ik al in de top-10 loop. Hoewel ik denk van wel, zeg ik van niet. Ik heb geen zin in extra druk.

 

Bij het ingaan van de laatste ronde van 5 kilometer zie ik dat een sub-4:30 er nog in zit, maar alleen als ik de laatste 5 kilometer onder de 22 minuten loop. Ik besluit dus om nog één keer te versnellen. Al vrij snel haal ik ene Verkade in, die al de hele wedstrijd voor mij loopt. Niet lang daarna volgen nog een paar mannen met groene nummers (dus van de middenafstand). Op ongeveer 1,5 kilometer voor de finish zie ik op een meter of 30 voor mij nog een groen nummer. Ook hij moet wijken voor mijn dadendrang. Achteraf zie ik dat ik in de laatste ronde van plek 9 naar plek 4 ben opgeschoven!

 

Ik ben blij als de finish in zicht komt, al is de echte euforie er niet. Daarvoor heb ik toch te weinig geleden vandaag. Wel finish ik nét onder de 4:30, met 4:28;57. Mijn positie is ook lang niet slecht, ik blijk 4ete zijn geworden. Blij en tevreden wacht ik Stijn op, die ook weer een fenomenaal looponderdeel in huis heeft. De laatste echte test voor Almere zit erop. Belangrijk leerpunt, alhoewel Rambo het allang wist: the mind is the best weapon.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *